Makyajsız Çıkmam

Tamam biliyorum benim hatam. Ama herşeyi de yasaklayan, control freak bir anne olduğumu hissediyorum bazen. Maalesef her konuda çok tutarlı olamıyorum:(, içimden öyle geliyor ya da bazen kolayı bu oluyor.
Geçen yıl Şubat ayında Paladöken'e gittik. Bir önceki yaz çanağı kırmış biri olarak kaymaya cesaret edemesem de Palandöken'de sadece kara ve kayanlara bakmak bile eğlenceliydi. Defne'nin de kaymasını istedim hatta çok güzel ve kullanışlı bir kayak kıyafeti bile aldık ama o da beni örnek alınca kaymak istemedi, denemedi bile.
Ama kara çıkarken son "dudaklarım kurumasın anne" (ben ne zaman öyle dediysem artık) bahanesiyle rujunu (renkli nemlendirici) sürmeyi hiç ihmal etmedi.

Okul Gösterisine Hazırlık

Gecen yıl Mart ayıydı.. Zamanında yazmadığım için malesef tarih konusunda böyle yuvarlak olmak zorunda kaldım:(
Büyükanne ve büyükbabalara özel bir gösteri duzenlendi okulunda Defne'nin. Dedecik güzel bir mektup yazmıştı, o da sergilendi. Çok duygu yüklüydü :) daha sonra okulda kendi elleriyle hazırladıkları çerçevelerde birer fotoğraf hediye edildi anneanne ve babanneye. Ne de çok sevindiler.
Sonra da harika ve yine duygu yüklü bir gösteri. Ama öncesinde sanatçının malyajı ve saçı hazırlanmalıydı.
İşte kulisten bir görüntü...

Eskilerden Bir Fotoğraf (Defne'nin Eskisi Ne Kadar Olursa)

Geçtiğimiz günlerde gezinirken rastladığım bu şirin fotoğrafı da paylaşmazsam olmazdı. Defne burada 2 yaşında ya da yaklaşıyor. Yanındaki tatlı abla ve ağabey ise sevgili arkadaşlarımız Banu ve Erkal'ın ikizleri Ekin ve Tuna. O kadar güzel bakışı bir arada bulmak kolay değil. Hepiniz hep mutlu olun.

Defnoş'tan Seçmeler

Defne bir kaç gündür rahatsız.. Öksürük, burun tıkanıklığı, halsizlik derken haftasonu da dahil bizi biraz yordu. Kendisi de yoruldu tabi. Neyse gelelim asıl konuya. 

Akşam Nihat biraz geç gelince Defne aramamı istedi. Aradık, konuştular konuşmanın sonunda babası ona;

-Geliyorum ben yoldayım, cama çık, demiş.

Sonra pencerenin önünde kıvranmaya başladı,

- Anne, babam cam açık diyor, hangisi? 

Kar Topu

Birkaç gündür İstanbul kar altında. Okular tatil, yerler buz. Öyle ki yağıp da ertesi gün çamur olup bitmedi, kar yerde kalıverdi. Sonuçta çok soğuk olmasına rağmen bir kartopu savaşı ve kadardan adam yapmadan duramadık. Akşam Defnoş'un sevgili arkadaşı Tolga'ya da seslenip biraz kar keyfi yaptık. Nihat epey bir uğraşıp kardan adamı toparlarken biz de ona yardım etmek yerine yerlerde yuvarlandık. Ama kardan adamla poz vermeyi ihmal edemezdik :)

Keşke herkes karın güzelliklerini yaşayabilse... Üşüyenleri düşününce kışı hiç sevesim gelmiyor. :(

Kukla Tiyatrosu

Defnoş tiyatroyu seviyor, daha önce de bahsetmiştim. Bir akşam bizi odaya almak istemiyor, belli ki birşeyler çeviriyor... Neyse sonunda gözlerimiz kapalı olmak kaydıyla odaya kabul edildik.
Bizi bir sürpriz bekliyordu. Karşınızda Defne Yıldırım Kukla Tiyatrosu....

Çekim korsan olduğu için (izin vermedi) biraz kalitesiz ve karanlık ama, elden birşey gelmez.:)

Suziş'in Hediyeleri

Sevgili iş arkadaşım, güzel ve tatlı insan Suzan'cım, Defne ve benim için patikler almış.. Biz de herkesle paylaşalım dedik. Çok teşekkür ederiz Suziş. Sen de sağlıkla kavuş inşallah bebişine...

Bir Milat (5 Ocak 2013)

Bugün Defne'ciğim bir alışveriş merkezinde hiç beklemediğimiz bir şekilde "buz pateni" yapmak istedi. Yarım saat boyunca çok da severek kaydı ve bence gayet de iyiydi. Tekrar gidecekmiş. Hayırlisı bakalım:))

Barış Manço Şarkılarına Farklı Bir Bakış

"Aynalı kemer ince bele,
Uçan durmaz tahta bile
Seher vakti bir güzele vuruldum"....
(Aramızda kalsın şarkı sözü uydurma yeteneği anneannesinden geçmiş 😜)

Bakalım Devam Edebilecek Miyim?

Yeni yılın verdiği gazla mı yoksa bakalım sürekli buralarda olabilecek miyim merak ediyorum... Blogda yazmadığım süreler boyunca aktarmam gerekenleri (aklımda kaldığı kadarıyla) aktarmaya çalışacağım.
Yakın zamandaki Kayseri ziyaretimizde Defne'yi eğlendirme (tamam itiraf ediyorum kendimi eğlenebilme) adına bazı aktiviteler yaptık. Yapımında önce yardım etmek istedi, epey bir parça kesti benim için, ama uzun sürünce sıkıldı ben kendim devam ettim. Bunlardan birisi anne emeği göz nuru prenses tütüsü. Makeit-loveit'ten esinlenerek/öğrenerek aşağıdaki fotoğrafta gördüğünüz tütüyü yaptık. Üzerindeyken fotoğrafını çekmeyi ihmal ettiğim için, Defne tütüsünden sıkıldıktan sonra fotoğraf çekmek aklıma gelince yeniden giymesini istemedim sadece böyle poz verdi. Yine de fena durmuyor diye düşünüyorum. Ne dersiniz? :)

Ama tam bir prenses değil mi?

Yeni Yıl, Yeni Hedefler Yeniden

Çok uzun zaman oldu yazamıyorum ve artık geri dönüp yazmaya yüz bulamıyorum. O kadar fena... :(( Ama yeni yılla birlikte yeni hedefler, yeni umutlar bir araya gelince bana da artık bahane kalmıyor. Kasım ayı itibariyle yaşadığımız bakıcı krizi yeni yeni aşılmaya başlarken, Defnoşum'un etkilenen kücücük fıçıcık içi dolu bir dünya psikolojisini ve düzenini se yeniden düzene sokma zamanı da geldi. Bu arada bize desteğini esirgemeyen anneciğime de hepinizin önünde sonsuz teşekkür, minnet, hayranlık, şükran ve sevgilerimi sunuyorum. Umarım ben de onun anneliği kadar olamasam da en azından yaklaşmayı umuyorum.
Umarım biriciğ de eski mutlu, daha iyi anlaştığımız günlerimize en kısa zamanda döne.
Umarım yeni yıl sağlık ve güzellikler getirir.
Umarım yeniden kanun çalmaya başlarım.
Umarım spora devam ederim.
Umarım Defnemle daha çok ve güzel vakit geçiririm.
Umarım evimiz her zamankinden dah huzurlu olur.
Umarım hedefteki yeni hobilere kavuşurum.
Umarım işler daha da iyileşir.
Umarım daha gezme tozma olur. Yeni yerlere, eski yerlere gidilir.
Umarım sevdiklerimle daha yakın ve daha sık birlikte oluruzz
Ve daha neler, neler....
Sevgiler