Benim hüsnü kuruntum mu yoksa gerçekler mi emin değilim :) üç aylık olduğundan bu yana Defnem ağlarken sanki "Anne" diye ağlıyor. Ama saçmaladığımı düşünmeyin, gerçekten öyle. Ağlarken kaydetmek pek aklıma gelmiyor zira öncelikle bu durumla ilgilenmem gerekiyor.
Neyse öyle böyle derken defne 6-7 aydan bu yana "baba" ya da benzeri birşeyler söylüyor. Ama ilk "anne" (ki ben bunun için epeydir uğraşıyorum-karşına geçip bastıra bastıra, dudakları vurgulayarak "anne" demelerden tutun, onun dudağına müdahale etmeye kadar giden bir kararlılık ve abartıyla) dediğin duymak müthiş bir şey. Sanki yeni doğduğu günkü gibi bir heyecan... Ay ne yapsam, kimleri arasam, nerelere daha kaydetsem, bir şaşkınlık, bir sevinç, bir telaş :)
Dediğim gibi tam bir anneler günü hediyesi oldu bana, daha ne yapsın bu bücür haliyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder