Artık her anı kameralık diye daha önce de söylemiştim... O kadar da çok kaydettiğimiz halde yetmiyor, en iyisi 24 saatlik kayıt (çünkü uykudaki halleri de başka alem)... Arada sırada çok özel bulduğum anekdotları iletmeyi çalışıyorum ve bunun da mutlaka kayıtlara geçmesi gerekiyordu.
Babamız istemeden de olsa telefonuna kaydettiği bir çizgi filmi çok zorda kaldığımız birkaç anda kullanmak zorunda kaldı... Tabiki alışkanlık haline gelmesi için tek bir sefer bile yeterliydi ve öyle oldu.. Sürekli bir "Ayı aç" figanları dolaşmaya başladı. Neyse biraz mücadele ve kararlılıkla unutturmayı başarmıştık, ya da biz öyle olduğunu sanmıştık ve birgün....
- Defne: Baba sen bana hep ayı açıyodun, artık açmıyosun, niye açmıyosun, sen ne kadar bi babasın... Bu ne iş?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder