Dün Defne bize okulda yaşanan bir olayı anlatıyor. Sabah kahvaltıda bir arkadaşı (İpek) bu kötü demiş. Ama ne olduğunu sadece kendisi biliyor adını hatırlayamıyor. (Tabi oalyın kahvaltıda geçtiğini de sonradan anlıyoruz) Dialog şöyle gelişiyor:
Defne: ...ıııhhhh Çilek... ııııhhh çilek.... çilek....
Anne: Çilek?..
Defne: Sulu çilek
Anne:?..
Defne: Anneeee, sulu çilek. Hani anneannem Kayseri'den getirdi. Çilek gibi..
Anne: Dağ çileği, böğürtlen... :) (Baba ile birbirine soru işaretli bakışlar)?? (Bize de kal gelmiş bu arada)
Defne: Pekmez gibi
Anne: Çilek reçeli...
En sonunda... Çocuk çatladı biz anlayana kadar... Ama o kadar güzel anlattı ki, daha devam edebilirdim, kıyamadım....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder