Düşmeyi Bilmek

Defne'yi büyütürken oğrendiğimiz konulardan biri. Düşmeyi bile bilmek gerekiyor. Biz bunu kötü bir deneyimle öğrendik, meğer arkadaşlarımıza jimnastik öğretmenleri söylemiş "burada düşmeyi oğrenecekler" diye. Ben Defne'yie geçtiğimiz yıl teklif etmiştim, istemeyince zorlanamıştım ama bu yıl ya jimnastik, ya dans ya da baleye gitmesi için ikna etmeyi planlıyorum.

Neyse uzun lafın kısası geçen gün arkadaşları scooter ile giderken peşlerinden koşmaktan yorulmuş olsa gerek,  Bilge'nin scooter'ı ı sürmeye başladı. Herşey çok iyi gidiyordu, taki koşarak "anne, çok acıyo" diye ağlayarak gelmesine kadar. Çok korktum ama sakin kalmaya çalıştım ama oldukça zordu. O akşam sallanan bir ön diş, dişin kestiği ve hafif yarılmış dudak ve yüzülmüş bir yanak, çene, dudakla sonlandı. O kadar kendimi germişim ki, ertesi gün her yanım tutulmuştu. Çok şükür ki diş henüz süt dişi, göz-kafa sağlam ve kırık yok. Dişi şimdilik koruyoruz. Haftaya dişçi kontrolü var. Umarım kurtarırız dişi. 

Şunu da öğrendik, düşmesine olanak sağlamak gerekiyormuş, çok korumak iyi değil.