Büyürken

Aslında yazmayı çok isteyip de maalesef ihmal ettiğim çok sayıda önemli dönüm noktası (ya da mihenk taşı mı demeli) yaşandı bugüne kadar. Defne'ciğimiz biriciğimiz 6 yaşını dolduruyor önümüzdeki hafta. Bu arada bari yakın geçmişte olanları ekleyim istedim.
Bu yıl Mart'ta ilk diş düştü. Hatta 19 Mayı'ta ikincisi de.. Ve hatta yerine yenileri geldi.
Sonra ip atlama konusunu epey ilerletti. Öyle ki durmadan ritmik olarak rahatça atlayabiliyor.
Kendi kendine yüzmeyi öğrendi. Ama bu konuda biraz desteklenmesi gerekiyor (En azından biraz daha fazla havuz, deniz imkanı sunulmalı)
Hulla hop çevirmeyi öğrendi.
Patenle yürüyebiliyor. (Tam olarak kaydığı söylenemez ama kendine ait bir pateni olsa biraz üzerine gitse onu da yapar gibi görünüyor)
Ve sıkı durun geçen hafta birkaç günlük uğraş ile iki tekerlekli bisiklete binebiliyor.
Bütün bunlar artık küçük kızın artık daha büyük bir ivme ile büyümeye devam ettiğini gösteriyor. İlk bir yıl da buna benzer bir gelişme göstermişti. Bu günler için binlerce kere şükürler ediyorum.
Nice sağlıklı, mutlu yaşların olsun biriciğim...

Yürüyüş Arkadaşım

Mümkün olduğunca kendime spor yapmak için fırsat yaratmaya çalışıyorum. Ama bir çalışan anne olarak genelde Defne uyurken yürüyüşe çıkmayı yercih ediyorum. Ama bir yandan da benim spor yaptığımı görsün istiyorum. Şimdilik tempomuz uymadığı için ben yine o uykudayken yürüyorum ama müsait zamanlarda onunla da yürüyüşe çıkmayı ayarlamaya çalışıyorum. Bu da o günlerden biri. Şubat başında ağaçların çiçek açtığı bir dönemde Defnemle yürüyüş. Ne keyifliydi ama. Sonrasında da halı saha da futbol oynadık!!!!!

Umarım büyünce de birlikte zaman geçirmek hoşuna gider...

Geçmiş, Bugün, Gelecek

Geçtiğimiz günlerde okulda öğretmeni ile bir görüşmemiz oldu. Okuldaki faaliyetlerden birinde (geçmiş, günümüz, gelecek kavramlarına yönelik sanırım-heyecandan soramadım), bir resim çalışması yapılmış. 

Gördüğünüz gibi benekliğinde beşikte yatıyor ve bir çöpten bebek, detay yok. 

Bugün oldukça alımlı, uzun saçlı!?!!!, süslü oüslü, hele gele göz makyajı ve kirpiklerinden taviz vermeyen bur genç kız...

Dumura uğradığım yer ise yaşlılığı... Saçlar beyaz, elde bir baston var... Ama tabiki süsü püsü yerinde...

Buyrun siz de görün.

Evimizin Planı

Bir mimar olarak, bugüne kadar muhatab olup da 2 boyutlu plandan anlamayan çok insanla karşılaştım. Geçenlerde yine kendi kendine heyecanla gidip gelen ve tahtasına birşeyler cizen Defne vardı. Bir süre gözlemledim ve bitirince kendisi konuya açıklık getirdi. Yaptığı resim "Bizim Ev"di/miş. Daha dikkatli bakınca konuyu anladım ve yine bunu da kayıtlara geçirmeden edemedim. 

Öyle detaylar çizmiş ki, ağzım bir karış açık kaldı. Şöyle söyleyim, odasındaki raflarda duran bebekler bile kesite girmiş. Gurur duydum.

Ressam

Okulun cuma rutininde bu hafta "eğlenceli bereler" vardı. Defne kendi beresini daha once herkesin gördüğünü ve farklı birsey olsun istedi. Alışveriş çılgınlığım ilk defa işe yaradı ve arama yaparken varlığını bile unuttuğum bu şapkayı buldum. 

Boynuna da bir fular bağladım ama fular geçen haftanın teması olduğu için kabul görmedi :)

Okula giderken bir şirine pozuyla konuya noktayı koyduk

İçimden Maymunluk Yapmak Geliyor

Evet büyüdükçe şakacı ve afacan biri oldu. Bizi hep mutluluktan güldürürsü artık planlı komikliklerle de bunu başarıyor.

Tamam fotoğrafta belki o kadar da komik gibi gelmeyebilir ama fotoğrafı görünce ben o anı hatırlıyorum ve hala komik buluyorum:))) Keşke yanımızda olabilseydiniz...

Balondan burunmuş...

Ciklet Şişirmek

Sağolsun, Allah başımızdan eksik etmesin,  annem o kısa görüşmelerde bile  Defne'ye benim beceremediğim şeyleri öğretme konusunda çok iyi. Benim ona erişmem çok zor aramızda kalsın da. İşte bir örnek, 1 yaşında kulağı ağrırken sakız çiğnemesi önerildiğinde onu da öğrettiği gibi patlatmayı da öğretti :)) Uzun zamandır Defne bana soruyordu ama ben bir türlü öğretemiyordum, annem anlattıktan sonra 4 ya da 5. denemede başardı. :))) Çok gerekli değil belki ama hayatın bir parçası işte...

 

Kaan'la Bir Gûn

Eski okulundan arkadaşı Kaan'ı her zaman anardı. Bir gün ayarladık ve birlikte zaman geçirmelerini sağladık. Çok eğlendiler. Bu da o günden bir hatıra...

1 Anneye 1 Babaya

Kendince bir adalet duygusu vardır ve hic haksızlık etmemeye çalışır. Bunu öğrettik mi farkında olmadan yoksa içten gelen bir  özellik mi bilemiyorum. İşte o anlardan biri, "anneye kedi, babaya köpek" çizmiş ve kesmiş. Teşekkür ederim, ellerine sağlık.

Tombala

Yeni yıla girerken tombala oynamadan olmazdı. Ama Defne yeni yıl gecesiyle yetinmedi ve evimizin bir vaGeçilmezi oldu son zamanlarda. 

Yok Yok Benim Hüsn-ü Kuruntum Değil

Defneciğimin sanata ilgisi var kesinlikle. Ben zaman zaman yemeklerde tabak süsleme yaparım. Bunlar ise tamamen Defne'nin eseri...

Sanatçı

Kuzgunun yavrusunu gördüğü gibi miyim, emin ve objektif olamıyorum... Buyrun siz karar verin. Güzel resim yapmıyor mu?

Markette Yorucu Bir Gün

Yardım etme konusunda ısrarcı olunca ben de elbette karşı koymadım. Hiç de hafif olmayan iki poşeti seçti ve gidiyor.

Yolcu Yolunda Gerek

Kendinden daha büyük çantayı taşırken bile havalı... Ben de küçükken böyleydim. Sonra geciyor. 

Bir Milat Daha

Defnos son gunlerin soğuk algınlığı salgınından nasibini alınca yolumuz eczaneye düştü haliyle... Daha önce kulak deldirmek için gittiğimiz ama Defne kendini hazır hissetmediği için geri döndüğümüz eczane... Aslına bakarsanız ben bu sonuçtan memnundum keza biraz daha büyüsün bilinçlensin, gerekli bakımı kendi yapabilsin istiyordum ayrıca canı yanarsa, sorun çıkarsa diye de içim içimi kemiriyordu. 

Ama o da ne, Defne gayet kararlı bir biçimde kulağını deldirmek istediğini ifade etti. Ben yine korkularımla içimde mücadele ederken bir yandan da korkuların dilime yansımasıyla "istersen hastalığın iyileşsin isterson sonra gelelim" gibi ikna ermeye çalışan cümleler kuruyordum ama çok kendinden emin, kararlı duruşu karşısında daha fazla güven kırıcı olmak istemedim.

Kararını bir kez daha sorguladımtan sonra kabul ettim. Kulak delen görevlinin yemekten gelmesini beklerken çok heyecanlandık ama bir baktım küpesini seçmiş, kulaklar işaretlemiş kucağımda oturuyor...

Soğutucu sprey (hiç tasvip etmesem de) uygulanmasına rağmen elbette canı yandı, ben "acaba 2.'yi deldirmez mi" diye düşünürken hooop bitivermiş.

Şimdilik iyi gidiyor, her akşam bakım yapıyoruz, günlük çevirme seansları yapıyoruz, geceleri de rahatsız olmuyor, çok şükür ki... 

Benden daha cesur olduğun, kararlılığın ve kendine güveninle ile gık etmeden süreci atlatabildiğin için seninle gurur duyuyorum...