Defnemiz konuşmaya başlayalı epey oldu... Dört aylıkken bile "anne" diye ağladığını biliyorum. (Her ne kadar çevremdekiler bunun benim hüsnü kuruntum olduğunu sözlese de, yine de ben öyle olduğundan eminim :)) Ancak 1 yaşından sonra konuşmalar; bir süre ıhh ıhh ıhh şeklinde işaret dilinde ama zaman içerisinde daha da belirginleşerek devam etti. Derken 18 ay sonrasında hızla artan kelime dağarcığı ile kendinden beklenmeyecek cümleler kurma çabaları... Son olarak 20. aydan itibaren ise sohbet etme kıvamına geldi... Bu sürece şahit olmak inanılmaz keyifli...
Artık Defne ile her an kayıtlık hale geldi. Ben de herşeyi kaydedemediğim için en iyisi bazılarını da yazarak saklayım istedim.
İşte çok güzel birkaç örnek:
- Şikşo amca, şikşo Ahmet
- Çigizim
- Deya (Bakıcımız Şenel)
- Asan (Aslan)
- Teküderim (Teşekkür Ederim)
- Ömette (Öğretmen)
- "Okuldaki arkadaşın Yağız, adı gibi Yağız bir delikanlı mı" sorsuna cevap: "Yok o delik diil"
Ve bir sürü şarkı:
- Ali Baba'nın Çiftliği (Aslan bile var :))
- Maya misi yonna (Morning bells are ringing)
- Rengarenk - Sertab Erener
- Bir Dünya Bırakın Biz Çocuklara bunlardan bazıları
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder